Epaimahaiak

Alexe Poukine

Biograforik ez duenez, Alexe Poukine bere biografia propioa idazten ari da. Bi seme-alaba eta bi seme-alabaorde izateaz gain, eta kirol gehiago egiteko duen nahiaz gain, Poukine Frantzian jaio eta Belgikan bizi den zinema zuzendari eta gidoilaria izateagatik da ezaguna.

Arte dramatikoko eskolak egin ondoren, antropologia, dokumentalen errealizazioa eta gidoigintza ikasketak egin zituen. Bere film luze dokumentalak —Dormir, dormir dans les pierres (2013), That Which Does Not Kill (2019) eta Who Cares (2024)— nazioarteko jaialdi askotan proiektatu ziren eta hainbat sari irabazi zituzten. Poukinek Palma (2021) izeneko autofikziozko metraje ertaineko filma ere egin zuen, non protagonistarena egiten zuen. Fikziozko bere lehen film luzea, Kika (2025), Cannesko Kritikaren Astean estreinatu zen.

Gaur egun bi proiektu berritan ari da lanean, gimnasiora ez joateko aitzakia gisa nagusiki, eta biografo baten bila dabil etsi-etsian, bere buruaz hirugarren pertsonan hitz egiteari uzteko.

Ana Peláez

RTVEko Arte eta Jakintzako zuzendaria

Hogeitamar urte baino gehiagoko esperientzia profesionala du komunikabide, prentsa, irrati, agentzia eta telebistan, eta gaur egun RTVEko Dokumentalen Koprodukzioko produktore exekutiboa da. 2007az geroztik, buru-belarri dihardu dokumentaletan RTVEn, lehenik gidoilari gisa eta hainbat espaziotarako (La aventura del saber, Monográficos, Los oficios de la cultura) produkzio propioko proiektu dokumentalen zuzendari gisa, eta, ondoren, Imprescindibles (2013-2021) eta Los oficios de la cultura (2009-2013) saioen zuzendari gisa. RTVEko Arte eta Jakintzako zuzendari kargua du 2026ko urtarriletik.

Iratxe Fresneda

Iratxe Fresneda euskal zinema-zuzendari, gidoilari, ekoizle eta kritikaria da, eta ezaguna da ikus-entzunezko sorkuntzan duen ikuspegi bereizgarriagatik. Euskal Irratiaren Korporazio Publikoan gidoiaren zuzendaritza eta idazkuntzari eskainitako hamarkada baten ondoren, zinema independenterako jauzia eman zuen, non bere obrak unibertsitateko ikus-entzunezko ikerketa eta irakaskuntza praktika artistikoarekin uztartzen dituen. 2004az geroztik, EHUko Ikus-entzunezko Komunikazio Saileko irakaslea da. Bere filmek bidaia-egunkarien forma hartzen dute, eta memoria pertsonalean eta kolektiboan ezkutatutako narratibak jartzen dituzte agerian.

Espainiako Arte eta Zientzia Zinematografikoen Akademiako kidea da, eta hizkuntza filmiko garaikidea birdefinitzen ari diren zuzendarien belaunaldi berri bat ordezkatzen du. Bere obrak nazioarteko zinemaldietan eta zinemateketan proiektatu dira, eta kritikaren zein publikoaren aintzatespena jaso dute. Bere ibilbidearen mugarrietako bat Trilogía del Registro da, zeinak atzera begirako bat jaso baitzuen ARSENALen (Berlin), Mirentxu Loyarteren obrarekin batera. Bere lan bisuala eta idatzizkoa nazioarteko estudio zinematografikoetan ere argitaratu da.

Paola Populin

Paola Populin lectures in Italian Studies at Euskal Herriko Unibertsitatea. She has a PhD in Cultural Heritage and Comparative Literature (Literature and Cinema) from the University of the Basque Country and – under international joint supervision (cotutelle) – from the Università degli Studi di Roma Tor Vergata.

Paola has taken part in international and national conferences, both as a speaker and as a member of organising committees. Since 1999, she has coordinated projects related to film pedagogy, commissioned by the Italian Minister of Culture and Education. She has lectured on Film Languages and Techniques, along with seminars on cinema at European universities. Her main lines of research cover the relationship between cinema and literature, film criticism, comparative literature, cinema and European avant-garde movements, gender studies and transgender movements. As the head of an independent film production company, Paola has been involved in designing and organising international short-film festivals.

Varya Yakovleva

Varya Yakovleva Frantzian bizi den (eta jatorriz Errusiarra den) animazio zuzendaria, artista eta ilustratzailea da. Bere Anna Cat and Mouse (2019), Life is a Bitch (2020) eta Oneluv (2022) film laburrak nazioarteko 200 jaialditan baino gehiagotan proiektatu dira eta 25 sari baino gehiago jaso dituzte, horien artean Zagrebeko Animafesteko sari nagusia eta Epaimahaiaren sari nagusia animaziozko film laburrari Edmontongo Nazioarteko Zinemaldiaren 35. edizioan; gaur egun, animaziozko bere film labur berria amaitzen ari da: Guilty Girl (2026). Epaimahaikide izan da Insomnia, Animafest Cyprus, Animakom eta Supertoon jaialdietan. Zinemagintzan aritzeaz gain, ilustrazioaren, komikiaren eta liburuen esparruan lan egiten du, eta identitate bisualak, kartelak eta trailerrak sortzen ditu kultura- eta animazio-proiektuetarako.

Anuska Ariztimuño

Anuska Ariztimuño (Errenteria, 1984) zinema-zuzendaria eta gidoilaria da. Giza Zientziak eta Komunikazioa ikasi zituen Deustuko Unibertsitatean, eta Ikus-entzunezko Produkzioko masterra egin zuen Bartzelonako La Salle unibertsitatean. Kamera sailean eta argazki-zuzendari gisa hainbat urtez lan egin ondoren, 2017an zuzendaritzara egin zuen jauzi.

Hombre Bala (2025), bere lehen film dokumentala, Donostiako Zinemaldian estreinatu zen, eta In-Edit eta Get Back Fest jaialdietan parte hartu du. 3 Días, 3 Noches (2026) film laburra Donostiako Giza Eskubideen Zinemaldian, Lucania Film Festivalen —aipamen berezia jaso zuen—, Donostiako Zinemaldian eta Filmets jaialdian aurkeztu da.

Gaur egun, Itxaso Martinen Ni, Vera eleberriaren zinema-egokitzapena lantzen ari da.

Gentzane Martinez de Osaba

Ikus-entzunezko Komunikazioan doktorea da Euskal Herriko Unibertsitatean (EHU), eta zinema-ekoizlea, irakaslea eta ikertzailea da. 2011n, Marmoka Films sortu zuen, Bilbon egoitza duen eta dokumentalgintzan espezializatutako ekoiztetxea. Bertan, dozena bat film luze dokumental baino gehiagoren ekoizpenean parte hartu du, besteak beste, El Drogas (Natxo Leuza, 2020), Tetuán (Iratxe Fresneda, 2022) eta Altsasu Gau Hura (A. Arzallus eta M. Parramon, 2022).

Espainiako Zinema Akademiako kidea da, eta EAVE Producers Network nazioarteko ekoizpen-programan parte hartzeko hautatua izan da. 2024an, gizarte- eta kultura-gaiekin lotutako zinema-proiektuak garatzeko Bide Guztiak AIE enpresaren sorrera bultzatu zuen.

Gaur egun, ikus-entzunezkoen ekoizpena, unibertsitateko irakaskuntza eta ikerketa uztartzen ditu, genero-ikuspegitik egindako zinema-ekoizpenari arreta berezia eskainiz.

Jone Arriola Lobete

Jone Arriola Lobete (1998), Ikus Entzunezko Komunikazioan lizentziatu zen Euskal Herriko Unibertsitatean eta beranduago, Zinema Zuzendaritza masterra burutu zuen Bartzelonako Bande A Part zinema eskolan.

Gaur egun, zuzendari eta gidoilari modura aritzen da lanean bai fikzioan zein telebistan. 2023an, bere lehen film laburra burutu zuen Dena Asmatuta Dago deiturikoa eta Lekeitioko Zine Bileran film labur onenaren urrezko antzarra irabazi zuen. Urte bete beranduago, 2024an, bere bigarren film laburra iritsi zen, Hor Konpon deiturikoa eta honek “Berria” saria jaso zuen HuheZinema jaialdian.

2026an, bere ibilbide profesionalean pausu handiago bat emateko aukera izan du, Lehen Aldiz deituriko telesail laburra burutu du ETBren laguntzarekin. Laster Primeran plataforman egongo da ikusgai.

Nacho Ávarez González

Artearen Historian graduduna, Madrilgo Unibertsitate Konplutentsean, Arte Garaikide eta Zinema espezializazioarekin, eta graduondoa Madrilgo Karlos III.a Unibertsitateko Kulturaren Teoria eta Kritika Masterrean, hurrenez hurren, Terence Davies eta Terrence Malick-i eskainitako bi ikerlanekin. ECAMen Kritika Zinematografikoko Masterra amaitu ondoren, Colectivo Termita taldea sortu zuen (programazioa, kritika eta sorkuntza zinematografikoa). Gaur egun, hainbat arlotan dihardu: zinema jaialdietako eta erakundeetako programazioan, SEMINCIko (Valladolideko Nazioarteko Zinema Astea) erredakzio-taldearekin lankidetzan, eta kritika zinematografikoan, hala nola Caimán Cuadernos de Cine, El antepenúltimo mohicano edo Revista Mutaciones hedabideetan (azken horretako kontseilu editorialeko kide da).

Ione Monje Martínez

Zuzenbidean graduduna (EHU) eta ECAMen Zinema Kritika Masterduna. Ione Monje Martínezek hedabide espezializatuetan idazten du, hala nola Caimán Cuadernos de Cine, Jot Down, Pickpocket edo Mutaciones-en, eta bideo-saiakerak sortzen ditu (María Luz Morales accésit saria Bong Joon-ho y La comidarengatik). Espainiako Filmategiarekin lankidetzan aritu da eta, besteak beste, Chloé Zhao eta Kelly Reichardt zinemagileei buruzko programak eta ziklo-orriak egin ditu. Horrez gain, gidoilaria da, eta hainbat sari jaso ditu, hala nola CIVIS Media Prizes sarien Young C. Award saria, zeina Europako sari prestigiotsu bat baita, hedabideetan integrazioa, kultura-aniztasuna eta gizarte-kohesioa sustatzeari dagokionez. Gehien gustatzen zaion zinema hizkuntzaren mugei aurre egiten diena da.