Etorkizunean, emozioak eta keinuak desagertu dira. Baina orainean gaude: bost ikertzaile patinete elektrikoetan iristen dira Euskal Herriko herri batera, beren garaian ahaztu duenaren bila. Elkarrizketen eta behaketaren bidez, bertako biztanleen intimitatean barneratzen dira, eta pixkanaka iragana eta etorkizuna nahasten hasten dira.
Karmen (83), argindarraren faktura ordaindu ezinik, etxeko berogailurako itsasoak bazterrera dakarren egurra biltzen hasten da, familiako ohitura bati helduz. Maixabel (77) lagunak ikusi eta ideia bera kopiatzen dio. Berriro egurrik gabe geratzean, Karmen hondartzara itzultzen da, baina hutsik aurkitzen du, hotzaren aurrean berriro babesgabe geratuz. Laguntzeko asmoz, Oihane (16) bilobak ezkutuan utziko dizkio egur poltsak atean, Karmen keinu on horren atzean nor dagoen argitzen saiatzen den bitartean.
Neguan joareak ozen entzuten diren ibar batean, Aiarak joaldun izatearekin amesten du. Inauteriak hurbildu eta beste haurrak prestatzen diren heinean, etxean esaten diote joareak jantzi ahal izateko, badirela ulertu behar dituen gauza asko.
Bi lagun soto batean esnatzen dira. Aulki bati lotuta daude. Bien beste lagun bat agertzen da: galdera bat egin behar die... eta erantzunaren zain dago.
Bi etxebizitza eta putzu bat dituen etxe bat partekatzen duten bi neska lagunek jabetza horrekin negozioa egiten hasten dira. Batak putzutik ateratzen duen ura botillatan sartzen eta besteak ur berdinarekin ortua ureztatzen eta lortzen dituen produktuak saltzen. Putzuaren inguruan makina bat eraikitzen dute etekin haundiagoa ateratzeko. Makinak gero eta azkarrago egiten du lan.
Gure garaiko grabatugile onentzat hartzen da Mari Puri, eta erreala eta fantastikoa den horren arteko mundu batean murgiltzen gaitu dokumental honetan. Bere lana gertutik jarraitu duten artista eta artearen munduari lotutako pertsonaien lekukotzen bidez, dokumentalak euskal kulturaren funtsezko margolari baten bilakaera aztertzen du. Artista ospetsua da grabatuan, marrazketan eta pinturan, kolorea erabat menderatzen du, bere abstrakzioa figuratibotik hurbil dago, eta forma ezinbesteko elementua da bere obra osoan.
Artxibo pertsonala eta iraganeko ametsak elkartuz, zinemagileak bere ni gazteagoaren irudimen korapilatsuari aurre egiten dio, eta bere gaztaroaren mamua gonbidatzen du etorkizunak zer ekarriko duen berriro pentsatzeko.
Ama batek bere haurrak heriotzarekin topo egiten duen lehen aldiari aurre egiten dio, marrazki bizidun zaharren logika ezinezkoan babesa hartuz.
