Itsasoa, eguzkia, hondartzak eta oporrak familiarekin. Hautatu katalogoan amestutako zure jomuga, egin maletak eta aurrera! Baina, eta hotela ez bada espero bezain zoragarria, zure logelak ikuspegi nahiko kaskarra badu, afaria harrigarriki exotikoa bada eta zure maletek bere kasa bidaiatzen badute? Familia da garrantzitsuena!
Lehen begiratuan, Kameleoik eta Kiwik bikote bitxia osatzen dute: lehenengoak atentzioa ematen du bere kolore aldakorrekin, Kiwi burusoilak, aldiz, ihes egiten dio arretari eta beti dago beldurrak jota. Baina hurbiltzen ari den ekaitz batek teilatua birrintzen duenean, ez dago desberdintasunentzako lekurik: elkarri lagundu behar diote itsasertzean zain dagoen ontzira iristeko! Ez da zeregin erraza, ordea! Arka hautatutako bikoteentzat soilik da eta, Kameleoi, bere mingain handiarekin, eta Kiwi begiokerra ez daude hautatuen artean. Azkenean, ontzian sartzea lortzen dute, baina arazoak hasi baino ez dira egin: Kiwi eta Kameleoi nahi gabeko eta ustekabeko zama bihurtzen dira, eta ontziko ordena hausten dute. Arka jada itsasoratu da eta lurra azkar gelditzen ari da urpean…
The Kitek heriotzaren gaia modu metaforiko eta sinbolikoan jorratzen du. Mutiko baten eta aitonaren arteko harremanaren bidez, filmak erakusten digu inor ez dagoela hemen betiko eta izaki bizidun guztiek hil behar dutela, baina, aldi berean, gogorarazten digu heriotzak ez duela zertan gure bidaiaren amaiera izan.
Animaziozko film laburrak elurtutako hiri batean urpeko abenturekin amets egiten duen haur baten istorioa kontatzen du, Jacques Cousteauri egindako omenaldi batean.
Franco Maresco Carmelo Beneri buruz egiten ari den filmaketa eten egin da. Marescok produkzioari "filmizida" izatea leporatzen dio desagertu aurretik. Lagun bat tartean sartzen da eta ikertu egiten du, abagunea Italiako zinemagile garratzenetako bat esploratzeko aukera gisa hartuta.
Espainiako gerraosteko traumak aztertzen dituen muntaketa-dokumental bat da, zeinak aurrez aurre jartzen baititu, batetik, garai hartan espektro herrikoian bizirik iraun zuten abestiak eta, bestetik, urte horietan filmatutako irudiak.
Bizikletaren aurpegia emakumeen eta bizikletaren arteko harremana aztertzen duen ikus-entzunezko entsegua da, begirada garaikide batetik. Filmen zatiak, artxibo-irudiak, testuak, fikzio-eszenak eta soinuak uztartuz, collage bat eraikitzen du, emakumearen askatasuna, borroka eta erresistentzia ospatzeko. XIX. mendeko gertakari historiko batetik abiatzen da: emakumeak bizikletan ibiltzea saihesteko asmatu zuten gaitz bat.
Saiakera poetiko eta esperimental bat landara itzultzeko ideiari buruz. Super8an filmatuta eta kameran bertan editaturik, proiektu honek arreta berezia eskaintzen die xehetasun txikienei, askotan oharkabean pasatzen baitira, eta etxerako itzulera atseginagoa izan dadila balio du. Animazioaren eta testuaren bidez, gizaki izateak zer esan nahi duen planteatzen du filmak; hiriak gu garen animaliak suntsitzeko joera baitu.
