Lili Massaferro militanteak lagun estatubatuar bati bidalitako gutun bat off-eko ahotsean eta Argentinako hainbat komunikabideetako artxiboko materiala, Liliren historia pertsonalaren eta bere konpromiso politikoaren laburpen bat egiteko, Argentinaren historia bera ere barne hartuta: peronismoa Evitarekin, bere seme Manoloren heriotza, 70eko hamarkadako mugimendu feminista peronista.
Etorkizunean, emozioak eta keinuak desagertu dira. Baina orainean gaude: bost ikertzaile patinete elektrikoetan iristen dira Euskal Herriko herri batera, beren garaian ahaztu duenaren bila. Elkarrizketen eta behaketaren bidez, bertako biztanleen intimitatean barneratzen dira, eta pixkanaka iragana eta etorkizuna nahasten hasten dira.
Karmen (83), argindarraren faktura ordaindu ezinik, etxeko berogailurako itsasoak bazterrera dakarren egurra biltzen hasten da, familiako ohitura bati helduz. Maixabel (77) lagunak ikusi eta ideia bera kopiatzen dio. Berriro egurrik gabe geratzean, Karmen hondartzara itzultzen da, baina hutsik aurkitzen du, hotzaren aurrean berriro babesgabe geratuz. Laguntzeko asmoz, Oihane (16) bilobak ezkutuan utziko dizkio egur poltsak atean, Karmen keinu on horren atzean nor dagoen argitzen saiatzen den bitartean.
Neguan joareak ozen entzuten diren ibar batean, Aiarak joaldun izatearekin amesten du. Inauteriak hurbildu eta beste haurrak prestatzen diren heinean, etxean esaten diote joareak jantzi ahal izateko, badirela ulertu behar dituen gauza asko.
Bi lagun soto batean esnatzen dira. Aulki bati lotuta daude. Bien beste lagun bat agertzen da: galdera bat egin behar die... eta erantzunaren zain dago.
Bi etxebizitza eta putzu bat dituen etxe bat partekatzen duten bi neska lagunek jabetza horrekin negozioa egiten hasten dira. Batak putzutik ateratzen duen ura botillatan sartzen eta besteak ur berdinarekin ortua ureztatzen eta lortzen dituen produktuak saltzen. Putzuaren inguruan makina bat eraikitzen dute etekin haundiagoa ateratzeko. Makinak gero eta azkarrago egiten du lan.
Ingrid Cavenek bere bizitzako hamasei uneri buruz abesten du Parisko Théâtre des Bouffes du Nord-en, Molforts bandak lagunduta.
Zer da eguneroko intimo bat?
CRÍASek nerabeen dozenaka egunkari irekitzen ditu lehen aldiz, zeinak betiko itxita baitzeuden. Filmak birgaitze literarioko ariketa bat egiten du: historikoki gutxietsitako liburuak erreskatatzen ditu eta gorputz komun bat ikusarazten du, non idazkera intimoaren eta haren suntsipenaren genealogia posible bat entseatzen den.
CRÍAS zirriborro zinematografiko bat da. Ibilbide feminista bat, pinpirinkeriatik politikoa den horretaraino. Eta, baita ere, lagun batek esan zuen bezala, «gure eguneroko guztiekin egindako film-zine bat» da.
